Ποιός είναι ο Χερ Σόιμπλε

88CFC7B5DB10630450D3FC0AB795F0C6«Η έλευσή του στην Ελλάδα δεν είναι  διόλου άμοιρη των έμμεσων μηνυμάτων που ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε επιθυμεί να μεταδώσει, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στους Γερμανούς ψηφοφόρους: Το κλίμα συνεννόησης και συνεργασίας, μια κάποια αισιοδοξία που θα προκύψει από τις συνομιλίες της Αθήνας, θα ενισχύσει το κύρος και την αίγλη του Σόιμπλε, αποτελώντας μια συμβολική δικαίωση της πολιτικής του. Οπότε, η συνάντηση στην έδρα των «άτακτων» Ελλήνων έχει ξεχωριστή σημασία για όλο «ClubMed» όπως ειρωνικά αποκαλείται ο προβληματικός ευρωπαϊκός νότος, αλλά και για το άμεσο πολιτικό μέλλον του ίδιου του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Φυσικά, το διάσημο αναπηρικό καροτσάκι  του θα ακολουθεί ένα ολόκληρο επιτελείο τεχνοκρατών, οι οποίοι προβλέπεται  να έχουν εκτενείς και ουσιαστικές  συνομιλίες με ομολόγους τους της  ελληνικής πλευράς και κυρίως από το υπουργείο Οικονομικών. Εξάλλου, ο Σόιμπλε έρχεται στην Αθήνα αποδεχόμενος προηγούμενη πρόσκληση του κ. Γιάννη Στουρνάρα. Εστω και εάν το ενδεχόμενο ενός δεύτερου «κουρέματος» του ελληνικού χρέους έχει ήδη αποκλειστεί -τουλάχιστον σύμφωνα με ό,τι δήλωσαν πρόσφατα Μέρκελ και Σόιμπλε από κοινού- ο κατάλογος των θεμάτων που θα απασχολήσουν της γερμανο-ελληνικές συνομιλίες περιέχει ζητήματα κρίσιμης σημασίας.

Το ειδικό Αναπτυξιακό Ταμείο πρόκειται να είναι ένα από αυτά, καθώς, μετά από τη δρακόντεια, σχεδόν εκδικητική λιτότητα που ευαγγελιζόταν επίμονα ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, το μάντρα του είναι πλέον η ανάπτυξη. Διότι, τελικά και παρά τις έντονες επικρίσεις που δέχεται για τη στυγνή επεκτατική πολιτική της Γερμανίας, ο Σόιμπλε παραμένει φανατικός υπέρμαχος της Ενωμένης Ευρώπης. Αποτελεί, μάλιστα, τον τελευταίο εν ενεργεία πολιτικό άνδρα που έχει ζήσει ολόκληρη την ιστορική πορεία της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης, από το 1992 και το Μάαστριχτ έως σήμερα.

Οσο και εάν οι Ελληνες τείνουμε να θυμόμαστε μάλλον το σκληρό του πρόσωπο («αφήστε τις εκλογές, έχουμε κρίση να αντιμετωπίσουμε, τηρήστε τις δεσμεύσεις σας, η Ευρωζώνη θα επιβίωνε ακόμη και χωρίς την Ελλάδα» κ.λπ), θεωρεί ότι μια γερμανοποιημένη Ευρώπη θα ήταν ένας εφιάλτης και επιμένει αμετακίνητος στο δόγμα του: «Ό,τι είναι καλό για την Ευρώπη, είναι καλό για τη Γερμανία» -αν και κάποιοι φροντίζουν να του υπενθυμίζουν τακτικά ότι μάλλον ενστερνίζεται το αντίστροφο, προκρίνοντας το συμφέρον της πατρίδας του, παρά της ΕΕ».