Η απάντηση του Γ.Παπανδρέου για το ρεπορτάζ του MEGA και τα… γαλλικά του Σαρκοζί

sarkpap

Ο Γιώργος Παπανδρέου, αναφερόμενος σε ρεπορτάζ του Mega, με αφορμή το βιβλίο του Χοσέ Λουίς Θαπατέρο και τα… γαλλικά του Σαρκοζί στον Έλληνα πρώην πρωθυπουργό, κάνει λόγο για χυδαιολογίες και υβριστικούς χαρακτηρισμούς.

Το παρασκήνιο:

Ο πρώην Ισπανός πρωθυπουργός στα απομνημονεύματά του, αναφέρεται στις αφόρητες πιέσεις που δέχθηκε ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας, Γιώργος Παπανδρέου πριν τη Σύνοδο του G20, στις Κάννες, το Νοέμβριο του 2011, από τους Ευρωπαίους ηγέτες για το δημοψήφισμα που είχε αποφασίσει.

Στο βιβλίο του με τίτλο «To Δίλημμα» (El Dilema), αποσπάσματα του οποίου εξασφάλισε το πρακτορείο Reuters, φήμες θέλουν τον τότε πρόεδρο της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί να επιτίθεται φραστικά στον Παπανδρέου ουρλιάζοντας ότι με την απόφασή του θέτει σε κίνδυνο την Ευρωζώνη.

Ο Σαρκοζί σε έξαλλη κατάσταση, πατώντας με το ένα πόδι στην καρέκλα του, προσπαθούσε να ανέβει στο τραπέζι και είπε στον Παπανδρέου «Είσαι ένας γαμημένος ψυχοπαθής!».

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Γιώργου Παπανδρέου:
«Οι επιλογές και οι αποφάσεις μιάς Κυβέρνησης και ενός Πρωθυπουργού δημοκρατικά εκλεγμένων, είναι προφανές ότι, υπόκεινται στην κριτική, όποια και αν είναι αυτή, των πολιτών, των δημοσιογράφων και των πάσης φύσεως σχολιαστών. Αυτό απαιτεί η Δημοκρατία.

Αντιθέτως, οι χυδαιολογίες και οι υβριστικοί χαρακτηρισμοί, όχι μόνο δεν εμπίπτουν στη σφαίρα των θεμιτών προσεγγίσεων, αλλά συνήθως υποκρύπτουν σκοπιμότητα εκ μέρους του εκφραστή τους.

Οι αρχές αυτές, ισχύουν και για την επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου να προχωρήσει σε δημοψήφισμα στα τέλη του 2011.

Επιλογή που εδραζόταν σε μια αυτονόητη αρχή της Δημοκρατίας, την άμεση έκφραση της βούλησης των πολιτών.

Αναγκαία προϋπόθεση, η εμπιστοσύνη του ηγέτη προς τους πολίτες.

Είναι προφανές ότι, αυτήν την αλήθεια επιχειρούν και σήμερα να συγκαλύψουν σχολιαστές που υβρίζουν.

Μόνον που έτσι, ταυτίζονται συνειδητά ή ασυνείδητα – ας το αποφασίσουν οι ίδιοι – με όσους τότε ενήργησαν ύπο το πρίσμα είτε των πολιτικών σκοπιμότήτων τους, είτε των συμφερόντων που έπαιζαν τα ρέστα τους – και που πάντως δεν ταυτίζονταν με το δημόσιο συμφέρον, το συμφέρον της χώρας και του Ελληνικού λαού.

Δεν είναι δυνατόν να υποστηρίζουν δήθεν τα συμφέροντα των πολιτών και να επιχειρούν να αποφύγουν πάση θυσία των επιλογή τους, όπως… ο διάβολος το λιβάνι.